Lurkum lamin og ég veit ekki hvað

Málið er að ég er sko ekkert ánægð með nýja útlitið og get samt sem áður ekki sest niður og einbeitt mér að því að breyta því til hins betra. Þetta gerir það að verkum að heljarins bloggleti hefur yfir mig komið. En það sem á mína daga hefur drifið er margt skrítið og skemmtilegt.

Til að stikla (er eitt eða tvö k í stikla, stikkla eníhú) á stóru þá erum við búin að fara í þrítugsafmæli, á ættarmót og í afslöppunarhelgi, og við erum búin að kaupa hjól handa syninum, og það er búið að keyra yfir hjólið frá syninum (nota bene þá gerðum við það ekki sjálf) og síðast en ekki síst þá drap ég mig næstum áðan.
Það vill nefnilega svo til að fótbolti er með eina hæðstu slysatíðni af öllum íþróttum og ég er nú ekki sú fyrsta sem fell í valin þegar kemur að því að "stunda" íþróttina.
Okei það gerðist þannig að ég fékk þá flugu í höfuðið að ljá honum unnusta mínum þá ánægju að fá Sýn (ekki það að hann sé blindur neeee) jæja og til að geta horft á fótboltan á sýn (það er sko þarna sem fótboltinn blandast inn í söguna) þá fór ÉG niður í geymslu til að ná í afruglarann. Nú minn heitt elskaði hann raðaði svo vel í geymsluna þegar við fluttum að ég hreinlega fann ekki afruglarann, þannig að ég ákvað að leita örlítið betur. Matti sem var með mér við þessa iðju var ekki par hrifinn af því að mamma sín væri í einhverjum loftfimleikum í geymslunni skreið þvi inn í hluta af innréttingu sem þarna var á gólfinu.
Aha hugsaði ég með mér og ákvað að nota innréttinguna sem skammel, og steig upp á hana. (til nánari útskýringa þá er þetta bara svona rammi innan úr skáp, bara svona spónaplötur, ekki heilar... verð sko að afsaka mig fyrir fram þar sem ég er ekki 1000kg) Að sjálfsögðu hrundi helv... platan undan mér og ég datt niður á þá 4 nagla og 1 skrúfu sem platan rann úr og STÓRSLASAÐI MIG á lærinu.
Ég fékk nett áfall og sá fyrir mér dauðdaga minn með innréttingu fasta í mjöðminni og Matthías dáinn úr hungri þar sem enginn vissi hvar í heiminum við vorum niðurkomin. Svo ákaflega skemmtilega vill til að ekki er símasamband niðri í geymslu hjá okkur heldur svo ekki hefði það getað bjargað okkur. En við bráðabirgða athugun kom í ljós að innréttingin var ekki föst við mig með einum fírtommu heldur var þessi heljarins skurður þvert yfir lærið á mér. Matti aftur á móti var sármóðgaður yfir að hafa rekist aðeins utan í, hágrét yfir þessum dónaskap í mórður sinni.
Eftir að hafa náð andanum og sussað á krakkann stauluðumst við út úr geymslunni. Þegar áleiðis upp stigaganginn var komið hringdi ég í bóndann sem fékk nett sjokk á kassanum í bónus "HA dastu niðri í geymslu???? á 4 nagla" HA er allt í lagi HA ertu stórslösuð HA ..... og svo framvegis"
Jamm eftir jappl og juml í einkasyninum sem var sannfærður um að vera stórslasaður á höfði þrátt fyrir að ekkert hefði komið fyrir hann, komumst við loks upp í íbúðin. Jón sem hafði hlaupið af kassanum í apótekið til að kaupa sárabindi og sótthreinsandi kom því næst arkandi heim til að hlúa að hinum slösuð fjölskyldumeðlimum. Matthías fór að sjálfsögðu að há gráta þegar hann kom heim " Pabbi mamma meiddi sig, og ég meiddi mig, mamma er með blóð á löppinni, pabbi ég meiddi mig líka, pabbi huggaðu mig, pabbi ég er með blóð á hausnum, pabbi spæderman beit mig í hendina, pabbi ég meiddi mig líka......og svo framvegis" En að lokum eftir að hafa verið plástruð frá hné og upp undir brjóst ... með smá ýkjum... sit ég hér og sanna þar með fyrir ykkur að íþróttir eru heilsuspillandi og þar fer fótbolti fremstur í flokki hvað hættuna varðar.....

ps Jón fann svo afruglarann, svona ef þið höfðuð áhyggjur af því .